مصطفى النوراني الاردبيلي
454
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
قرنفل به فارسى آن را ميخك مىگويند و در كُتب طبّ سنّتى با نامهاى قرنفل و قرنفول آمده است . درختچهاى است كوچك مخروطى با برگهاى هميشه سبز و ناخزان ، متقابل ، بيضى ، نوك تيز و كمى موجدار ، رنگ سبز تيره زيباى برگها با رنگ صورتى برگهاى جوان و رنگ قرمز دمبرگهاى برگها هماهنگى بسيار دارد . تركيبات شيميايى : داراى مقدار قابل ملاحظهاى اسانس روغنى فرّار است . اين اسانس داراى اوژنول است . خواص - كاربرد : غنچههاى خشك شده آن بادشكن ، ضد قى ، مقوّى معده و ضد آشفتگى و تهوع است و تب بر ، كرم كش ، قاعدهآور ، تونيك و مقوى مىباشد . محرّك و تهييج كننده فعاليت جهاز هاضمه است . براى معالجه اسهال و دل درد اطفال توصيه مىشود . « 1 » قرهقاط درختچهاى است از تيره زغالاختهها ، ميوهاش گوشتى است و داراى مزه ترش و مطبوع و كروى شكل و قرمز تيره رنگ است . چون برگها و ريشه و جوانههاى اين گياه مقادير زيادى تانن دربر دارد از آنها جهت تهيه تانن استفاده مىكنند و همچنين آنها را در نقاشى و رنگريزى و دباغى به كار مىبرند . « 2 »
--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 2 ، ص 416 . ( 2 ) - فرهنگ فارسى ، دكتر معين ، ج 2 ، ص 2670 .